Inspiratie en compositie

 

Violeta ziet haar Andes cultuur als een symbool van de sterke samenwerking tussen de lokale bevolking, bodem, gewassen en microben. Deze samenwerking wordt in haar kunstwerk Pacha-mama gesymboliseerd door een mix van wol, hout, pastel, droge bladeren en verf. Verschillende materialen en technieken vormen één kunstwerk, net zoals alle verschillende microben samen één bodemsysteem vormen. 

​

In Pacha-mama vertegenwoordigt een moeder de aarde, “Pacha”. Zij symboliseert de wijsheid van het bodemsysteem dat ons voedsel en gezondheid biedt. Het kind in haar armen staat voor toekomstige generaties. De moeder en het kind zijn verbonden met de overvloedige microben die de bodem opbouwen; de fundamentele basis voor leven. Microben spelen een sleutelrol in de structuur en het functioneren van de bodem. Al duizenden jaren leven veel culturen in evenwicht met dit soort ecosystemen. 

​

“Toen ik een kind was, woonde mijn grootmoeder op een heuvel op het platteland. Ze was een hardwerkende vrouw. Ik herinner mij dat ze traditionele kleding uit de Andes droeg, een wijde donkere rok en haar haar in vlechten. Ze kon zo goed klimmen, als een geit. Voor mij was ze een symbool van leven, van vrouwen die met de bodem werken. Toen ik mijn onderzoek naar bodemstructuur begon, kon ik mijvoorstellen dat schimmels mijn grootmoeder hielpen bij het verbouwen van maïs en aardappelen. Als een netwerk van het leven.” 

​

De foto’s Fungal Dawn en Fungal Sunset vertegenwoordigen het begin en het einde van een symbolische dag voor de schimmelgemeenschap in de bodem. Ze hebben vergelijkbare behoeften als mensen: ze hebben voedingsstoffen, water en een optimale fysieke omgeving nodig voor een succesvol leven. 

​

Violeta ziet symboliek in haar foto’s. In Fungal Dawn toont ze een gemeenschap van schimmels, waaronder Penicillium sp. en Gliocladium sp. Ze stelt zich voor dat ze wakker worden om de zon te begroeten. Violeta symboliseert het einde van de dag in Fungal Sunset. De zon, hier is vertegenwoordigd door Talaromyces sp., doet een laatste poging om de aarde, de oceanen en de levende wezens te verlichten. De bodem is dankbaar, en de schimmels voeren nog een laatste gesprek voordat ze gaan slapen.