Inspiratie en compositie

​

Is de individuele kip meer dan slechts een onderdeel van de kudde? In Giersbergs werk over het welzijn van landbouwhuisdieren wordt zij vaak geconfronteerd met ogenschijnlijk niet van elkaar te onderscheiden dieren, die in grote groepen worden gehouden en een relatief korte levensduur hebben. ‘Bij het managen van deze dieren wordt vaak gesproken over “kuddegezondheid” en “kuddewelfare”. Strikt genomen kunnen de concepten gezondheid en welzijn echter alleen aan individuen worden toegeschreven, niet aan kuddes of groepen.’ 

​

Dit filosofische vraagstuk rondom terminologie vormde het begin van Giersbergs verkenning van verschillende theorieën en ideeën over ‘hoe we naar landbouwhuisdieren kijken, hoe we ze behandelen en hoe we met ze omgaan’. Het portret van een legkip werd gemaakt met een digitale camera, die Giersberg meenam naar commerciële boerderijen om observaties vast te leggen voor toekomstige projecten. ‘Mijn studenten denken vaak dat ze (legkippen) er allemaal hetzelfde uitzien, maar als je goed kijkt, zie je hun individualiteit en verschillen.’ 

 

Het digitale kunstwerk werd opgebouwd door verschillende manieren te verkennen om pixels te stapelen en te manipuleren. Dit hangt nauw samenmet haar tweede onderzoekslijn naar de ontwikkeling en toepassing van sensor-gebaseerde en Precision Livestock Farming (PLF)-technologieën. In dit onderzoek onderzoekt Giersberg of,en hoe, deze technologieën kunnen bijdragen aan het beoordelen van dierenwelzijn op boerderijen. 

​

‘De beelden die door deze sensor-gebaseerde systemen worden vastgelegd zijn een reductie van het afgebeelde dier’ — iets wat Giersberg ook wilde vastleggen in haar eigen portret van de kip. Met behulp van Photoshop experimenteerde ze met verschillende reducties van pixellagen om het optimale punt te vinden waarop de kijker zowel de individualiteit van de kip nog kan waarnemen, maar ookmogelijk nieuwe inzichten kan verkrijgen. 

​

Geïnspireerd door Andy Warhols portret van Marilyn Monroe, reproduceerde Giersberg haar gereduceerde beeld en plaatste dit in vier panelen. Vervolgens experimenteerde ze met verschillende kleurcombinaties, waarbij ze koos voor een gekleurde achtergrond met een witte kip als beste manier om de vele verschillende aspecten van de kenmerken van de kip te benadrukken. Toen ze de foto vergrootte, verdwenen bepaalde details, waardoor Giersberg de ontbrekende elementen met de hand inkleurde. 

​

‘Ik vond de digitale kunstmethode veel minder intimiderend dan schilderen en heb echt genoten van het proces’, iets wat waarschijnlijk samenhangt met haar neiging tot perfectionisme in zowel haar kunst als haar wetenschap. Op de vraag of sensor-gebaseerde technologie helpt om het individuele dier beter te begrijpen, geeft Giersbergaan dat ze nog onderzoekt of de positieve claims hierover daadwerkelijk kloppen.